Prachtig versierde ossenkarren, opzwepende trommels, scheurende Indiase ‘toeters’ en veel zang en dans. Vrouwen in kleurige sari’s steken olielampjes op koperen schalen aan, slaan kokosnoten kapot en besprenkelen de ossen met het witte sap. Het is pongal, oogstfeest, in Jeerlapally, een dorpje in één van de armste gebieden van India. Niet voor niks is iedereen zo uitgelaten. De ergste armoede is uit Jeerlapally verdwenen; er is geen honger meer. Dat komt omdat de boerinnen en de boeren van dit dorp teruggekeerd zijn tot hun traditionele, ecologische landbouw. Die blijkt het bij nader inzien beter te doen dan de ‘moderne’ landbouw die in de tachtiger jaren in zwang kwam.

De boeren hoeven niet langer geld te lenen om dure ‘moderne’ zaden en kostbare bestrijdingsmiddelen en kunstmest aan te schaffen. Ze werken met hun eigen traditionele zaden die niet alleen gratis zijn maar ook perfect aangepast aan de moeilijke omstandigheden in dit droge gebied. Een uitgekiende combinatie van verschillende soorten graan- en bonenplanten die elkaar aanvullen en beschermen voorkomt dat insectenplagen en plantenziekten kunnen toeslaan.